IPB

ยินดีต้อนรับ ( เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก )

ประวัติข้อมูลส่วนบุคคล
ภาพของสมาชิก
เรตติ้ง
 
ตัวเลือกเพิ่มเติม
ตัวเลือกเพิ่มเติม
บันทึกย่อ
แนน ไม่มีบันทึกย่อ.
ประวัติและข้อมูล
แนน
นักเตะชุดสำรอง
44 ปี
ชาย
ศรีราชา
วันเกิด ก.พ.-1-1975
ความสนใจ
ไม่มีข้อมูล
ข้อมูลการใช้งานเว็บบอร์ด
วันที่สมัครสมาชิก : 15-08-07
มีสมาชิกเข้ามาดูประวัติ(ครั้ง) : 2,057*
การกระทำครั้งสุดท้าย : 22nd May 2018 - 13:23
เวลาตามท้องถิ่น : Nov 16 2019, 09:12
3,234 โพสต์ (0.72 โพสต์ต่อวัน)
ช่องทางการติดต่อสื่อสาร
AIM ไม่มีข้อมูล
Yahoo ไม่มีข้อมูล
ICQ ไม่มีข้อมูล
MSN ไม่มีข้อมูล
Contact ไม่มีข้อมูล
* ข้อมูลในหน้าประวัติจะอัพเดตทุกๆ 1 ชั่วโมง

แนน

super evertonian

*******


หัวข้อ
โพสต์
คอมเมนต์
เพื่อน
รายการ
คลอดเมื่อวานนี้ เเข็งแรงดีทั้งแม่ทั้งลูก

อิอิ คงเหอน่าดู
ได้ฤกษ์ซักทีครับ หลังจากกลับมา 1 เดือน ก่อนที่งานจะยุ่งอีกรอบ dance.gif

------------------------------------------------------------------------------




ครั้งแรกกับยุโรป

ครั้งแรกกับการนั่งเครื่องบินนานถึง 13 ชม.

ครั้งแรกกับทริปใหญ่ๆ แล้วผมไม่ได้มีส่วนร่วมในการวางแผนท่องเที่ยวเลย!!

ไม่ครับ ไม่ได้ไปทัวร์นะ ไปกันเอง ไปกับครอบครัว ไปกับแม่ พี่สาว คุณภรรยา แต่ทริปนี้ขอทำตัวเป็นผู้ตามครับ

ก่อนไป รู้แค่เมืองหลักๆที่จะไปพัก

เริ่มจาก stockholm (sweden) - copenhagen (denmark) - oslo (norway) - bergen (norway)

ร่วมทั้งหมด 13 วัน รู้แค่นั้น แล้วก็จ่ายตังค์ ที่เหลือ พี่สาวผมจัดการหมด

รู้อีกอย่างคือ เครื่องออกคืนวันที่ 14 ตอนตีสอง เอาตัวไปให้ทันเป็นใช้ได้ อิอิ


สวัสดีครับพี่ๆน้องๆ อิอิอิ

ห่างหาย แต่ไม่ห่างเหินครับ คิดถึงพี่ๆน้องๆทุกลมหายใจ (อ้วกกกกก) อิอิอิ

วันนี้พอมีเวลาว่าง เลยไปขุดรูปตอนไปเที่ยวช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมามาดูคับ

ถ่ายมายังไม่ได้ดูเลย เก็บยาวววววววววว

สงกรานต์ที่ผ่านมา มีโอกาสไปเที่ยวกับครอบครัวมา

ไปสังขละ เมืองกาจณ์มา ไม่ใช่อะไรที่แปลกใหม่สำหรับผมนัก เพราะผมไปมา 2-3 ครั้งแล้ว

แต่ทริปนี้เหมือนเป็นภาระกิจ พาคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปเที่ยวครับ

"แม่" ครับแม่ผมเอง เค้าอยากไปทำบุญ

จริงๆแล้วเค้าไปสังขละมาบ่อยกว่าผมอีก แต่สงกรานต์ดูแกอยากไป๊ อยากไป ไม่รู้ทำไม อิอิ

ช่วงหลังนี้แม่ดูแกไปเยอะครับ ปกติแม่เป็นคนแข็งแรง ดูแลสุขภาพ แม่ก่อนแกเดินป่าที่เป็นอาทิตย์ (พูดถึงตอนแกอายุสัก 50 ตอนนี้แก 66 แล้ว)

อย่างทุ่งใหญ่นเรศวรนี่ แกเดินผ่าป่ามาแล้ว เดินแบบปักกลดนอนนะครับ ค่ำไหนนอนนั้น ผมยังไม่สามารถเลย

ผมเป็นลูกชายคนเล็ก และคนเดียว (มีพี่สาวสองคน) อายุสิบกว่า จะเป็นหนุ่มแล้ว ผมยังนอนกับแม่ทุกคืน นอนกอดกันทุกวัน

แต่ตั้งแต่ผมโต มีครอบครัว ซึ่งมันก็เป็นเรื่องเข้าใจได้ว่าเรามีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ มันก็ทำให้เรามีเวลาให้เค้าน้อยลง

แต่ในทางกลับกัน มันก็เข้าใจได้ไม่ยากเหมือนกันว่าในความเป็นแม่ เค้าก็ยัง รัก คิดถึง เป็นห่วงเราเสมอ

คงไม่ได้เขียนอะไรยืดยาวคับ เพราะเวลามีไม่มากนัก

ฝากถึงพี่ๆนองๆที่ยังมีท่านให้ดูแลอยู่นะคับ มีเวลาให้ท่านมากๆคับ มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

ความรักของท่านยิ่งใหญ่เหลือเกินคับ




Thanks: ฝากรูป
ภาพ : ภาพท้ายเขื่อนเขาแหลม ภาพนี้ถ่ายบนสะพานไม้ที่ยาวมีสุดในประเทศ สะพานแห่งศรัทธาของชาวมอญ


Thanks: ฝากรูป
ภาพ : เจดีย์พุธคยา



Thanks: ฝากรูป
ภาพ : ที่เจดีย์ อธิฐานแล้วตั้งเหรียญ ถ้าตั้งอยู่ก็ โอเค อิอิ




Thanks: ฝากรูป
ภาพ : น้องป่าน ที่เจดีย์




Thanks: ฝากรูป
ภาพ : เจดีย์พุทธคยา มุมไกล ( มารอบนี้ น้ำน้อยมากๆ )



Thanks: ฝากรูป
ภาพ : เจดีย์อีกรูปครับ ถ่ายจากที่พัก



Thanks: ฝากรูป
ภาพ : ด่านเจดีย์สามองค์ ด่านชายแดนไทยพม่า



Thanks: ฝากรูป
ภาพ : ที่น้ำตกลิเจีย




Thanks: ฝากรูป
ภาพ : น้องนนท์ กับรถตุ๊กๆน้อยคันใหม่



Thanks: ฝากรูป
ภาพ : น้องป่านกับคุณย่า




Thanks: ฝากรูป
สุดท้ายครับ สาม ย่า-หลาน ชอบมารูปนี้ ^^



จบแค่นี้ก่อนนะคับ

เดี๋ยวกลางเดือนหน้ามีทริปใหญ่ ไปสแกนดิเนเวีย 14 วัน sweden denmark norway

เป็นทริปภารกิจอีกทริป ด้วยความสัตย์จริง ผมเป็นคนไม่ชอบ และไม่เคยคิดไปเที่ยวต่างประเทศ

แต่ทริปนี้แม่ชวน ซึ่งปกติเค้าก็ชวนทุกครั้ง (เค้าไปเที่ยวบ่อย เพราะพี่สาวคนโตทำงานการบินไทย บินกันราคาถูก)

แต่ครั้งนี้จำใจด้วยประโยคที่ว่า "แม่ก็แก่แล้วนะ" .... เฮ้อออ "ไปก็ไปครับ" ผมตอบ
ถี่ขึ้นเป็นลำดับ ถี่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัดครับ

กับภัยพิบัตทางธรรมชาติ หรือว่า 2012 จะเป็นจริง
เดินจังหวะลูก
โดย :ธนา เธียรอัจฉริยะ
รองประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บ.โทเทิ่ลแอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น

ผมมีลูกสาวตัวเล็กๆน่ารักสองคน คนโตชื่อ โมเนต์ อายุห้าขวบกว่าๆ คนเล็กชื่อเมนิ อายุสี่ขวบ
กำลังอยู่ในวัยอ้อนพ่ออ้อนแม่ ไม่รู้ว่าใครติดใครกันแน่ รู้แต่ว่าผมต้องพยายามกลับบ้านให้ทัน
ก่อนสองสาวนอนหลับเกือบทุกวัน เสาร์อาทิตย์ก็ตัวติดกันตลอด
คนเป็นพ่อเป็นแม่ก็มักจะนึกถึงแต่ว่าจะสอนลูกให้เป็นคนยังไง
ให้มีน้ำใจ ไหว้สวย ไม่งอแง นึกอะไรออกก็พยายามสอน
ก็ไม่ค่อยได้นึกว่าจะเรียนรู้อะไรจากลูกได้ เพราะลูกยังเด็กยังเล็กอยู่
แต่ด้วยความที่อยู่ด้วยกันตลอด มีบ่อยครั้งที่ลูกผมพูด
หรือแสดงท่าทีอะไรที่ทำให้ผมต้องหยุดคิด
และทบทวนตัวเองเป็นประจำ



เมื่อไม่นานมานี้
ผมพาเด็กๆ กับภรรยาไปเที่ยวอเมริกาไปอยู่หลายเมือง
สองอาทิตย์ที่ไปเที่ยว เป็นสองอาทิตย์ที่ดีที่สุดช่วงหนึ่งในชีวิตผม
ได้มีโอกาสตะลอนๆ ไปทั้งครอบครัว ได้ผจญภัยเล็กๆ ตามที่ต่างๆ
มีอุปสรรคบ้างนิดหน่อยพอเป็นน้ำจิ้ม
ได้เห็นตัวเล็กทั้งสองสนุกสนานกับของเล่นบ้าง
ทิวทัศน์รอบทางบ้าง เป็นความสุขเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ของคนเป็นพ่อเป็นแม่

ระหว่างทางในหลายๆ ครั้ง ผมกับภรรยาก็จะเดินดูโน่นดูนี่เป็นปกติในจังหวะก้าวย่างของเรา
ก็จะได้ยินเสียงเมนิ ลูกสาวคนเล็กบ่นปวดขา เดินไม่ทัน เหนื่อย
เวลาไปเดินในที่ที่คนเยอะ ก็มีเผลอไปจับมือคนอื่น คิดว่าเป็นพ่อแม่บ้าง
เราก็ได้แต่ขำๆในตอนแรก แต่พอใช้ชีวิตด้วยกันตลอดเวลา
มีจังหวะหนึ่งที่ลูกผมบ่นว่า เดินไม่ทัน ซึ่งปกติผมก็คงไม่ได้สนใจอะไร
แต่จังหวะนั้นผมบอกลูกว่า เดี๋ยวจะลองเดินก้าวช้าๆ เท่าลูกดู
ผมก็เลยลองเดินช้าๆ ช้ามากเพราะลูกผมยังเล็ก ก้าวได้สั้นๆ และไม่ไกล
ผมพยายามเดินในจังหวะของลูก ช่วงแรกๆ ก็อึดอัดนิดหน่อย
ต้องก้าวเท้าถี่ๆ สั้นๆ แต่พอลองบ่อยๆ เข้า ผมก็เริ่มมองเห็นมุมของเขาว่า
ทำไมเขาถึงเดินไม่ทัน ปวดขา หรือเหนื่อยเวลาเดินจังหวะผู้ใหญ่



พอเริ่มเห็นมุมแปลกๆ ของเด็ก ผมก็เลย ลองพยายามย่อตัวลงให้เท่าลูก
ในมุมที่เรามองเงยหน้าขึ้นไป ทำให้รู้สึกว่าผู้ใหญ่ในสายตาเขาเหมือนยักษ์ที่อยู่สูง มองไม่ค่อยถนัด
ถึงเข้าใจว่าทำไมเขาถึงจับมือคนผิดอยู่เรื่อยเวลาคนเยอะๆ
หลังจากนั้น ผมก็พยายามเดินช้าลงให้ได้จังหวะของเขา พยายามย่อตัวเวลาคุยกับลูก
ลูกผมก็ดูจะสนุกขึ้น อารมณ์ดีขึ้นและชอบมากเวลาพ่อย่อตัวคุยด้วย
ลูกผมสอนให้ผมรู้จักสนใจจังหวะของคนอื่น ลองใช้จังหวะของคนอื่นในการดำเนินชีวิตบ้าง
ชีวิตของ คนทำงานหลายๆครั้งก็พยายามบงการให้คนอื่นเดินจังหวะเรา ไม่ได้เอาใจเขามาใส่ใจเรา
พอนึกถึงเรื่องนี้ทีไรก็จะพยายามลองสังเกตจังหวะคนอื่นดูทุกที



ที่ดิสนีย์แลนด์ ช่วงเที่ยงๆ ผมกับโมเนต์ ลูกสาวคนโตไปต่อคิวยาวเหยียดเพื่อซื้ออาหารกลางวัน
รอตั้งสิบกว่านาที อยู่ดีๆก็มีแม่ลูกตัวอ้วนๆ คู่นึงทำเนียนมาแซงคิวเอาโค้งสุดท้ายข้างหน้าผม
คงเห็นว่าเราหน้าเอเชียดูใจดี ก็เลยเบียดซะอย่างนั้น ผมก็เลือดขึ้นหน้า โมโหสุดๆ
กำลังจะโวยวายด้วยความฉุน ก่อนจะโวย ก็บอกโมเนต์ เพื่อให้ลูกเข้าใจว่าพ่อจะต้องโกรธเพราะอะไร
โมเนต์สะกิดแขนผม แล้วทำหน้าชิลล์มากๆ บอกผมว่า
"พ่อขา เขาอาจจะรีบก็ได้นะพ่อนะ"
ผมอึ้งไปพักใหญ่ ในหัวหายโกรธเป็นปลิดทิ้ง ดีใจที่ลูกมองโลกในแง่ดีแบบนี้
แถมรู้สึกตัวเองแย่มากๆ ที่ต้องให้ลูกสอนการมองโลก การให้อภัย ระหว่างรอแถว

ผมนึกถึงเพลงอื่นๆ อีกมากมายของวงเฉลียงอยู่ในหัว
เด็กหนีไม่ยอมเรียน โดดเรียนเพราะเหตุใดใครตอบได้ไหม เด็กไปเพราะใจเบ่ง
แม่ให้ไปขายของ ครูสอนไม่ดีเอง เด็กรักเป็นนักเลง อื่นๆ อีกมากมาย



เมื่อวานก่อน
ผมพาเด็กหญิงสองคนไปทำฟัน คุณหมอตรวจเจอว่าโมเนต์ฟันผุ ต้องอุดฟันน้ำนม คุณหมอก็เลยทำการอุดให้
เราก็คอยบอกโมเนต์ว่าถ้าเจ็บให้ยกมือขึ้น เพราะอุดฟันเด็กห้าขวบโดนเหงือก โดนปาก เด็กคงต้องเจ็บน่าดู
ตลอดการอุดฟัน ผมก็ถามเป็นระยะว่าเจ็บรึเปล่า โมเนต์ไม่ยกมือว่าเจ็บเลยซักครั้ง
ผมก็นึกว่าคงไม่เป็นไร อุดเสร็จเรียบร้อยก็กลับบ้าน ระหว่างทางกลับบ้าน
ผมก็ถามลูกว่า อุดฟันเจ็บมั้ย โมเนต์บอกว่า เจ็บมากเพราะโดนเหงือก
ผมก็ถามต่อด้วยความสงสัยว่าทำไมไม่ยกมือหรือร้องล่ะ
โมเนต์บอกสั้นๆ ยิ้มอายๆ
"หนูอดทน อยากให้พ่อดีใจ"



หนูสอนพ่อเยอะเหลือเกิน...

คนที่เข้ามาคนล่าสุด


1 Feb 2017 - 11:13


10 Aug 2015 - 22:02


1 Feb 2014 - 23:12


1 Feb 2013 - 15:50


29 Aug 2012 - 21:40

คอมเมนต์
topaogame
ลูกใครคับน่รักจัง
3 Jul 2008 - 9:34

เพื่อน

26942 โพสต์
11th September 2019 - 12:22

2944 โพสต์
19th December 2014 - 19:53

1102 โพสต์
21st June 2011 - 10:38

7 โพสต์
16th May 2011 - 23:47
แสดงรายชื่อเพื่อนทั้งหมด
อ่านบอร์ดแบบไม่มีภาพ ชุดภาษาไทยจาก www.ipbsecret.com : 16th November 2019 - 09:12
IPS Driver Error

IPS Driver Error

There appears to be an error with the database.
You can try to refresh the page by clicking here